ارائه شده توسط معاونت آموزشی آموزشگاه آزاد سینمایی رسانه کهن وانیا
از نظر فلسفه و حكمت ايران؛ انسان در دو عالم زندگی میکند: عالم بیرون و جهانِ درون. در اولی با حواسِ پنجگانه و در دومی با نگرش و اندیشه به این دو عالم صورت و شکل میدهد. از لحاظ روانی، آنها دو پیکرهی قابل تمييز و شناسايي را برای هر دو صورت ترسیم میکنند: پیکره یک که در اسمِ «من» هويت مييابد و پیکره دو که در اسمِ «خود» يا «خويشتن» قابل شناسايي است.(1) «من» در مرزی میانِ دنیای طبیعی پیرامون و سرحداتِ قلمرو خویشتن حرکت میکند و «خویشتن» از دایره قلمرو خود تا ترسیمِ نقشی از آسمان ملکوت پرواز میکند و بازمیگردد. با توجه به آنچه گفته شد، میتوان در دنیای امروز با استفاده از شیوههای علمی در دسترسمان برای شناسایی «من» و «خویشتن» درونمان برویم و با آنها آشنا شویم. تا حدودی دانستههامان را ارزیابی کنیم و در نهایت با یافتن راهی برای اتحاد هر دو یا انتخاب یکی از آندو، به جستجویِ شخصیت تازهای برای خودمان برسیم که اسم آنرا به «نفس» شناسایی میکنیم. این یکی از تمرینهای اولیه هنرجویان هنر، علیالخصوص در تقریبا تمامی رشتههای سینمایی و نمایشی به حساب میآید: یافتن «کاراکتر» و «شخصیت» هنری خودتان. با این تفاوت که این تمرین براساس فرهنگ و حکمت ایران بازآفرینی و اجرا شده است.
آنچه در پیشرو دارید، یک نمونه ساده، برای یک هنرجو است تا به یاری آن بتواند تا حدودی از لحاظِ حسی، تابشی از آنرا دریافت کند تا در جستجوی اصل آن براید.
(1) در علم امروز روانشناسي، سطح اول را به «Ego» و سطح دوم را به «Self» نامگذاري كردهاند.
سعی کنید نکات زیر را برای اجرای تمرین در نظر بگیرید.
پيشنهاد ميشود از خودتان فيلم بگيريد و حالتهاي حسي صورت و بدن خود را ارزيابي كنيد. اين حالتهاي حسي را به شكل تصويري از ادراك خود در نظر بگيريد كه از خلال شخصيتِ شما خودش را نشان ميدهد.
به ياد داشته باشيد كه شخصيت شما، در طولِ اين تمرين، ممكن است تصاوير متفاوتي را از خود نشان دهد. هيچكدام از آنها شما خودِ واقعي شما نيست بلكه انباشتي از عاداتها و شمايلهايي است كه ما در طولِ زندگي روزمره خود به شكل خواسته يا ناخواسته آنها را ابراز ميكنيم. براساسِ حكمت ايران منشاء پيدايش اين تصاوير، تماما بر مبناي دو قطب «خوبي» و «بدي» شكل گرفته است. به عبارت ديگر، اينها عموما پسندها يا ناپسندهاي روزمره يا ترسها و خطراتِ موقعيتهاي بيروني است كه در درون ذهن ما، به نخستين شكل «بدي» ناميده ميشود و به صورتِ كاملا ناخودآگاه «ما» از آنها دور ميشويم. پس بدور از هرگونه «قضاوت» يا «پنهانكاري» صرفا در تلاش باشيد تا نمايشي واقعي از خود ارائه دهيد.
«اشارات و تنبيهات» نامِ كتابي برگرفته از ابنسينا است و عناوين اين زنجيره تمرينات در كلاسهاي هنري آموزشگاه آزاد سينمايي رسانه كهنوانيا اجرا شده است. «اشارات» در فلسفه ايران، جلوهاي است براي «خوبي»؛ كه محل قرارگيري آن در «من» است و غایت او شناسایی میشود و «تنبيهات» درسي است براي حرکت تفکر برای رسيدن به «خير» که عقلانیت است و محل قرارگيري آن در «خويشتن» است و معیار اوست.
از لحاظ حکمی و فرهنگی در ایران، هنرمند با «خویشتن» به آفرینشِ کار هنری میپردازد. پس ضروری به نظر میرسد که در اولین قدم برای حرکت در هر مسیر هنری، نخست «خویشتنِ» خود را حس کند و با آن قدم در راهِ شناخت جهان اطرافش بردارد.
چشمانِ خود را ببنديد.
راحت باشید. اگر در مدت زمان هفت دقیقه، توانستید خود را آرام کنید که دوباره ادامه دهید و مجددا سعی کنید دوازده دقیقه بنشینید.
سعی کنید تمرین را قطع کنید. و دوباره مدت زمانِ هفت دقیقه صبر کنید و خود را آرام کرده مجدد امتحان کنید.
*پایان تمرین*
پسنوشته:
بعد از انجام این تمرین، دیدگاههای خودتان را با ما در میان بگذارید.
ما میخواهیم نسلی را آموزش دهیم که سینما را هنری «مقدس» و «ارزشمند» بشناسد و برای ارتقای جامعه، فرهنگ و هنر این مرزوبوم «متعهد و دلسوز» باشد تا «سینمایی اصیل، پاک و معصوم» و به معنای واقعی کلمه برگرفته از حکمت و نگرش ایرانیان برای جهانیان به ارمغان بیاورد. سینمایی که دغدغهاش آگاهی است و نور.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.